خانم نگین شیخ الاسلامی از عوامل مرتبط با ضدانقلاب و تشکیلات مخفی پژاک در تاریخ ۱۴ مهر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. طبق معمول بسیاری از سایت های بیگانه(رادیو آمریکا، سایت پژآک و ... ) وی را که علی الظاهر از نویسندگان سایت های مرتبط و متعلق به گروه های ضدانقلاب کرد نیز بوده و در راستای تخریب اذهان عمومی کردها فعالیت هایی را انجام می داده فعال حقوق بشر و روزنامه نگار کرد خوانده است. وی در دوره ای مسئولیت انجمن فرهنگی اجتماعی زنان آذرمهر کردستان را بعهده داشته و از فعالان جنبش زنان محسوب میگردد. بر اساس اعلام سایت روژهلات (متعلق به گروه تروریستی پژاک) و تلویزیون نوروز تی وی(متعلق به گروه تروریستی پژاک) خانواده وی از وی مطلقاً خبری ندارد ولی وی به بازداشتگاه ۲۰۹ زندان اوین انتقال یافته که بعید بنظر میرسد خانواده وی از وی کمترین خبری نداشته باشد ولی تلویزیون یک گروه تروریستی خارج از کشور آخرین وضعیت وی در زندان ۲۰۹ اوین را بداند.

به هرحال این روزها در فضای جامعه کردی اوضاع به قدری بحرانی شده که هرکردی به هر جرمی که دستگیر شود (اعم از قتل و...) فردای آن روز از جانب گروه پژاک یا کومله و یا حزب دمکرات، می شود روزنامه نگار، فعال حقوق بشر و نویسنده کرد!!! که این کار نه تنها مشکلی را از مشکلات کردها نمی کاهد بلکه بهانه ای به دست نظام برای سرکوبی بیشتر کردها می دهد. یاد مرحوم ادب و امثالهم به خیر ... ولی اگر این افراد نظیر نگین و... صرفاً فعال مدنی دلسوز ملت کرد بودند حداقل دوسایت یا شخصیت موجه داخلی (جبهه متحد کردی، صالح نیکبخت، جلالی زاده و...) یا حداقل افراد محقق و روزنامه نگاران منصف مقیم خارج و حامی کردها (نظیر عرفان قانعی فرد و... )به حمایت آنها می پرداختند و نه سایت روژهلات و تلویزیون نوروز (مربوط به یک گروهک تروریستی تحت تعقیب اینتر پل) و صدای آمریکا!!!! به نظر نگارنده با توجه به سوابق اینگونه دستگیری ها و پیامدهای آن، اینگونه افراد بیش از آنکه به فکر حق و حقوق ملت کرد در ایران باشند در پی کسب معروفیت، اشتهار، پول و قدرت در داخل و یافتن جایگاه مناسب و اخذ اقامت دائمی و رفاه در خارج از کشور (اروپا و آمریکا و...) می باشند. افرادی نظیر رویا طلوعی در حال حاضر در آنسوی مرزها به عیش و نوش خود مشغولند (وی نیز یکی دوسال پیش مثلاً فعال مدنی کرد بود!!!) افرادی نیز نظیر قاضی محمد شرافتمندانه تا سر جان در داخل کشوربه پای عقیده خود می مانند تا جاودانه گردند. .. به هرحال :

آه آه از دست صرافان گوهر ناشناس     کین زمان هر مهره را با در برابر می کنند!!!

 در این پست توجه شما را به مصاحبه زانیار (ژیله مو) با یکی از خانواده های قربانیان مین گذاری در کردستان دعوت می کنیم:

استان كردستان .230 كيلومترمرز مشترك با كشور عراق دارد كه متاسفانه 136 كيلومتر از مساحت اين خطوط مرزي آلوده به مين است و همين امر نيز موجب شده كه استان كردستان بيشترين آمار قربانيان مين را در مناطق مرزي كشور به خود اختصاص دهد.به دليل نبود يك اكيپ متخصص پزشكي در مناطق مرزي استان كردستان سالانه افراد زيادي بر اثر انفجار مين جان خود را از دست مي دهند.

در اين ميان شهرستان مريوان واقع در استان كردستان با بيش از 70 كيلومتر آلودگي به مين . جزء خطر ناك ترين مناطق مرزي كشور به شمار مي آيد.

به سراغ شخصي ميرويم كه سال جديد را با برجا گذاشتن اعضاي بدنش آغاز كرد. محمد آزادي در 29/ اسفند ماه سال 1386 بر اثر انفجار مين مصدوم شد . پدر وي در اين گفتگو مي گويد :(( محمد در حالي كه مشغول كندن گياهان بهاري در زمين كشاورزيمان بود بر روي مين رفت و دست راست  او قطع .2انگشت از دست چپ قطع و چشم راستش نابينا شده است. تا قبل از عمل هاي صورت گرفته مبلغ چهار صد هزار تومان هزينه كرده ايم.

وي در پايان ابراز كرد :(( محمد در حالي روي مين رفت كه يك ماه از ازدواج او مي گذرد.))

كبير خالويي از اهالي روستاي دذلي واقع در شهرستان سرو آباد يكي از اين قربانيان است كه بر اثر انفجار مين دچار قطع عضو شده است.

خالويي مي گويد :(( در حياط منزلم مشغول شكستن يخ بودم كه بر اثر ضربه زدن به يخ . ميني كه در زير خاك بود منفجر شد و بر اثر اين حادثه دچار قطع عضو شدم.

وي درباره وجود اين مين ها در حياط منزل شان مي گويد: ((خانه همجوار خانه ما در زمان جنگ پادگان نظامي بوده است و چون اين خانه پاكسازي نشده است امكان دارد مين هاي ديگري نيز در آن جا وجود داشته باشد.))

خالويي حمايت دولت از قربانيان مين را ناكافي مي داند و مي گويد: (( هيچ گونه پرسش دقيقي درباره نحوه جراحات من صورت نگرفته است و دولت هيچ گونه كمكي در دو سال اول مجروحيتم جهت جبران هزينه هاي بيمارستاني حادثه اي كه براي من اتفاق افتاد انجام نداده است و در شرايط فعلي نيز به دليل ترس از انفجار مين هاي باقي مانده  حتي ديگر جرات بالا رفتن از تپه ها را هم ندارم .))

برادر كبير نيز درباره پاكسازي روستاي دزلي واقع در شهرستان سرو آباد عنوان مي كند : (( مردم روستا خودشان پاكسازي مين و يو ايكس او را انجام مي دهند . حتي مردم پس از خنثي سازي . بمب هاي خوشه اي را به مبلغ 700تومان و چاشني بمب ها را نيز به مبلغ 200 تومان به فروش مي رسانند.

وي در پاسخ به اين سوال كه آيا تا به حال فردي به خاطر انجام چنين كاري دچار آسيب شده است گفت : (( 6سال قبل يك نفر در اين منطقه سعي در جدا كردن چاشني از بدنه يك بمب را داشت كه بر اثر انفجار. بزرگترين قسمتي كه از بدن او بر جاي ماند به اندازه يك كف دست بود.))

او در پايان مي گويد : (( يك روز كه در منطقه (( دوله ناو )) در حوالي روستاي دذلي مشغول كندن خاك بوديم بمبي را در زير خاك پيدا كرديم كه چند دفعه با كلنگ به بدنه آن ضربه زده بوديم و پس از چند روز هم آن را به وسيله آتش منفجر كرديم.))

در گفتگويي ديگر نيز استاندار كردستان در خصوص اقدامات دولت در راستاي مين روبي مناطق مرزي كشور گفت: (( از سال 1371 و پس از اتمام جنگ ايران و عراق جلسات متعددي برگزار شد و مين روبي در استان كردستان را آغاز كرديم.ولي مين روبي به دليل وسعت كار بحث پيچيده و سختي است  چون نقشه ي پادگان ها و مين ها مشخص نيست اما با توجه به اين مشكلات  مين روبي به صورت گسترده در استان كردستان انجام شده است .))

اسماعيل نجار در پاسخ به اينكه آيا تا كنون اقدامات موثري جهت رفع مشكلات افراد مصدوم ناشي از انفجار مين بر روي كميسيون ماده 2 استانداري ها كه آنها را جانباز و يا شهيد مي داند صورت گرفته است تصريح كرد : (( در حال حاضر هيچ مشكلي وجود ندارد و ما در مقابل مصدوماني كه در رابطه با ارتزاق خودشان مجروح شده اند مسئوليت داريم و كميسيون ماده 2 استانداري ها نيز حكم جانباز و يا شهيد را به شخص آسيب ديده مي دهد.

البته كساني كه درباره اجراي اين ماده گله مند هستند بيشتر افرادي هستند كه در خارج از مرز ايران جراحاتي پيدا مي كنند و در كشور عراق مشكلاتشان را حل مي كنند اما وقتي به ايران مي آيند ادعا مي كنند كه مثلا در حال چراي گوسفندان بوده اند و بر روي مين رفته اند. ))

وي با بيان مثالي در اين باره خاطر نشان كرد : (( در شهرستان بانه شخصي ادعا مي كرد كه بر اثر انفجار مين معلوليت پيدا كرده است كه پس ازسوالاتي كه از او پرسيديم معلوم شد كه از روي درخت به پايين پرتاب شده بود.

البته افرادي هم هستند كه تحت عناوين مختلف در خانه هاي خود ابزار جنگي نگهداري مي كنند كه علاوه بر اينكه نگهداري اين ابزار باعث مختل شدن امنيت سياسي كشور مي شود موجب انفجار و مسدوم شدن افراد نيز مي شود .))

کمی تامل:

حال سوال اصلی هیوا قادری و بسیاری از خانواده های قربانی این است : چه کسی عامل اصلی بخش عمده ای از مین گذاری ها در جدار مرز کردستان در سالهای جنگ و بعد از جنگ بوده است؟  آیا کسی به جز عضو مشاور انتر ناسیونال سوسیالیست و عضو ژینوکال؟؟؟؟؟!!!   تعجب نکنید حزب دمکرات کردستان را می گویم .حال جدا از اوضاع احوال حزب کمی نیز تامل اندر احوالسازمان های بین المللی مدافع حقوق بشر و مبارزه با سلاح های کشتار جمعی و آزادیخواه و.... جایز است.

کوردێکی رۆژهه‌ڵاتی کوردستان ده‌ڵێ حدکا ئه‌شکه‌نجه‌ی داوم (وێنه‌)

      آیا واقعاً فکر می کنید اسماعیل احمدی خودکشی کرده است؟

وقتی از حزب و گروهی با نام دمکرات صحبت به  میان می آید در وهله اول ذهن هرخواننده ای خطور می کند به رعایت یک پرنسیب مردمگرا با رعایت مشی دمکراتیک، وقتی نام حزب دمکرات کردستان به گوش هر فردی کردزبان یا غیر کرد زبانی عامی در کشور به گوش می خورد به ناگه خاطراتی مانند سابقه مبارزاتی 63 ساله و یا فردی مثل قاضی محمد یا قاسملو  به صفحه ذهن ها خطور می کند.... اما  آیا به راستی اینچنین است؟ آیا تا به حال از خود پرسیده ایم  دستاورد مبارزات 63 ساله حزب برای مردم کرد چه بوده؟ اصلاً کمی سوال را آسان تر می کنیم : دستاورد مبارزات 63 ساله حزب دمکرات برای خود اعضای حزب و خانواده های آنها چه بوده است؟

هه‌مزه‌ عه‌بدوڵڵایی‌

 این قافله عمر عجب می گذرد

امروز یک سری به سایت حزب دمکرات زدم و اطلاعیه کشته شدن افراد نامبرده در درگیری با نیروهای سپاه رو دیدم. آیا مشی دمکراتیکی که حزب از اون دم می زنه اینه؟ آیا به کشتن دادن مردم کرد اوج آمال حزب دمکراته؟ حزب دمکرات انشعاب کرد تا شمار کشته هاش رو افزایش بده؟ آیا این از بی تدبیری مسئولین جدید جناح ملاعبدالله نیست؟ چرا حزب دمکرات کردستان ایران (مصطفی هجری) کشته نمیدن؟؟  پس از کنگره جناح ملاعبدالله این چهارمین کشته اون جناحه که هردوشون تو درگیری با نیروهای داخل کشور کشته شدن؟ بدون هیچ دست آوردی و فقط سر بی تدبیری مسئولین حزب .....

سر این بی تدبیری ها ماحصلی به جز کشته شدن کردها و برادر کشی کردها وجود ندارد! ضمناْ یکی از سربازهای بی گناه سپاه که دوران خدمت اجباری رو طی می کرده  واون هم اتفاقاْ کرد بوده شهید شده... !!! قادر ابراهیم پور ساكن روستای‌ "باساوێ‌ به خانوادش تسلیت میگم.. عامل کشته شدن ۵ کرد در این یک ماهه (قادر ابراهیم پور سرباز سپاه وحمزه‌ سارتکه ای - قادر نظمی‌ و قادر قادری و غریب حسنی از اعضای حزب‌) کی بوده؟؟؟؟؟؟؟؟؟ دستاورد حزب دمکرات برای کردستان = برادر کشی ... اون هم از حزبی که ادعای مشی دمکراتیک داره

http://kurdistanukurd.com/farsi-/news.php?extend.206

باسلام

دوستان همونطور که در پست قبلی مطالب این وبلاگ مشاهده کردین من یه پست با عنوان "هیوا قادری تنها نیست" نوشتم و گفتم تنها من از مشکلات درونی حزب دمکرات و جنایاتش ابراز گلایه نمی کنم و تنها من از قربانیان جنایات حزب دمکرات نیستم بلکه بنا به نوشته یکی از همین کادرهای حزب- کمال شریفی- که بعد انشعاب به جناح ملا عبدالله حسن زاده رفته دیدید که درون حزب چه خبره و اون هم در سایت روژهلات ۴چه افشاگری از جناح رقیبش کرده...!!  به هرحال من کاری ندارم.. اونچه که تعجب منو برانگیخته اینه که وقتی یه سری به سایت های کورد زبان اینترنتی زدم و ملاحظه کردم کمال شریفی (کادر حزب دمکرات) به یکباره شده روزنامه نگار کورد مستقل در خطر اعدام....!!!!!! 

۱- خیلی جالبه ، جامعه کردی ما داره به کدوم سمت و سو داره می ره؟ یعنی آیا ما در درون جامعه کردی خودمان اون قدر کمبود نویسنده، روزنامه نگار و قلم بدست مستقل داریم که یه کادر مسلح حزب دمکرات کردستان( اونم از جناح باصطلاح خائن انشعابی) که واسه اینکه از جناح هجری کم نیارن با یه تیم مسلح اومده داخل کشور و به سمت مأموران دولتی تیراندازی هم کرده یهو می شه روزنامه نگار کرد که پس از سالها اومده به وطنش(اون هم پنهانی، با اسلحه و درقالب تیم تشکیلاتی)؟ والا کیه تو سقز که ندونه کمال کی بود؟ کی رفت حزب دمکرات؟ چطوری در رقابت های درون حزبی به بازیش گرفتن تا بفرستنش داخل کشور و باصطلاح خودشون از شرش راحت شن؟

 ۲- اگه نوشتن یکی دومقاله در سایت حزب دمکرات می شه روزنامه نگاری که الان مصطفی هجری بزرگترین روزنامه نگار کورده چراکه بالاخره هر روز تو سایت سیکیرتر حزب دمکرات یه مطلب می نویسه.. ما اونقدر در ایران دانشجو تحصیلکرده کورد قلم بدست داریم که نیازی به کادرهای حزب دمکرات نباشه و خودمون بتونیم حقمون رو بگیریم.

۳- به تمام وجدان های بیدار کورد می گم واقعاً من به عنوان یک عضو زخم دیده جامعه کوردی شرمم میاد بگم کمال شریفی یه روزنامه نگار کورد بود..!!!  حالا ممکنه چندتا نشریه خارجی یا اصلاً کسی که تا حالا کردستان نیومده اینو باور کنه اما دوستان سرخودمون رو که نمی تونیم کلاه بزاریم..  ما اگه دنبال احقاق حق خودمونم هستیم باید ۴ تا آدم درست و حسابی با استنادهای محکم رو علم کنیم نه یه فردی که جد و آبادش واسه همه سقزی ها و کوردها روشنه و حتی خودمونم این دروغ رو باور نمی کنیم. دوستان باور کنید هرکی افتاد زندان روزنامه نگار نیست و فکر نمی کنید اگه ما این کارها رو تکرار کنیم چوپان دروغگو می شیم و حتی مراجع حقوق بشری هم دیگه حرفهامونو باور نمی کنن؟!!!؟؟؟؟؟ به هرحال جامعه کوردی اون قدر غنای فرهنگی و ریشه تاریخی و علمی داره که نخواد مستمسک ۴ تا کادر حزب دمکرات بشه!!!!